Hoe het allemaal begon…

De laatste tijd duiken er steeds vaker berichtjes op via facebook of twitter over de tv serie UNIT13 gemaakt in de jaren negentig. Voor mij, als maker van de serie, is het goed om te merken dat er nog steeds heel veel mensen zijn die UNIT13 na al die tijd nog een warm hart toedragen. Veel mensen hebben er mooie herinneringen aan als ik de vele tweets mag geloven. Minder leuk is het om te constateren dat maar weinig mensen weten hoe de serie echt tot stand is gekomen en waarom de serie indertijd gestopt is door de VARA; de meest onzinnige verhalen doen hierover de ronde. En daarom deze blog:  Ik ga mij weer onderdompelen in de jaren negentig en hier precies uit de doeken doen hoe UNIT13 is ontstaan, wie wat gedaan heeft en waarom, in de hoop dat daarmee voor eens en voor altijd alle indianenverhalen uit de wereld geholpen worden. Het werken aan UNIT13 was een van de leukste periodes in mijn carriere (hoewel zich achter de schermen vaak griekse drama’s afspeelden, die minder ‘leuk’ waren) en voor mij is het dus geen straf om alles nog een keer opnieuw te beleven en via deze blog te vertellen.

Voor het ontstaan van UNIT13 moeten we teruggaan naar de zomer van 1991. De soap “goede tijden, slechte tijden” werd sinds een jaar vertoond op televisie en begon steeds meer kijkers te trekken. De producent hiervan, Joop van den Ende, wilde meer tv-series maken en in het kader hiervan waren de rechten van een aantal buitenlandse series door zijn bedrijf aangekocht. Door een van zijn producenten, Sylvia Steinert, werd aan mij gevraagd of ik de stapel videobanden van de aangekochte series  wilde bekijken om te zien of ik er als filmmaker iets mee zou kunnen. Uit de stapel haalde ik twee banden die ik interessant vond: “Ryan’s Hope”, een amerikaanse soap en “The Bill”, een engelse politieserie.  Vooral die laatste vond ik erg interessant. Mijn interesse in het genre bestond al veel langer (ik had ook al een speelfilm geregisseerd “De Prooi”, een thriller), maar tot nu toe was het me niet gelukt om producenten te interesseren voor een thriller-serie op televisie. De algemene opinie was dat we in nederland geen politieserie konden maken, dat moesten we maar overlaten aan de amerikanen en duitsers (in die tijd de meest bekeken politieseries op de nederlandse televisie). Er was ook nog nooit een echte spannende nederlandse politieserie gemaakt ( een halfbakken poging van de TROS voor een comedy-politieserie “de kip en het ei” was jammerlijk mislukt) en ik hoopte dat ik nu door een vertaling van “The Bill” wel een dergelijke serie zou kunnen maken. Ik probeerde Sylvia ervan te overtuigen dat een nederlandse politieserie op dat moment een goede zet zou zijn en het bedrijf besloot daarop dat er een pilotaflevering geschreven en gemaakt mocht worden. En zo was de eerste nederlandse politieserie geboren: Bureau Kruislaan.

Volgende week: over de casting en het verkopen van de pilot-aflevering van Bureau Kruislaan .foto 1 bureau kruislaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s