Afl. 4 Het begin

In 1994 was Joop van den Ende vergevorderd met zijn plannen om een eigen televisiezender op te richten. Op het moment dat die plannen echt werkelijkheid dreigden te worden, kwam er vanuit de kant van de publieke omroep een felle tegenreactie. Er werd een convenant gesloten waarin alle publieke omroepen vastlegden geen produkties meer af te zullen nemen van Joop van den Ende als deze zijn plannen doorzette. Van den Ende was er de man niet naar om zich hierdoor af te laten stoppen en ging gewoon door met zijn plannen. Dat die enige tijd later alsnog strandden kon niemand toen nog vermoeden!

Bureau Kruislaan was een co-produktie tussen de VARA en Joop van den Ende-produkties. De rechten om The Bill te bewerken tot een nederlandse serie lagen bij van den Ende en de uitzendrechten bij de VARA. Beide partijen wilden hun respectievelijke rechten niet overdragen aan de ander, dus dit betekende het einde van Bureau Kruislaan gezien de afspraak die alle publieke omroepen met elkaar waren aangegaan. Ik werkte als freelancer aan Bureau Kruislaan (heb ik trouwens bij elke serie altijd gedaan) en was niet (zoals mijn compagnon uitvoerend producent Remmelt Remmelts) in vast dienst bij Van den Ende-produkties. Bureau Kruislaan was een succesvolle serie geweest voor de VARA en het was een grote streep door de rekening van de VARA dat ze met de serie moesten stoppen. Ik werd uitgenodigd voor een gesprek bij de VARA. In dat gesprek met Frank de Jonge, indertijd hoofd drama bij de VARA en Jan Rutger Achterberg eindredacteur drama werd mij gevraagd of wij ook zelf een dergelijke serie konden ontwikkelen. En ik zei ‘ja’. Natuurlijk zei ik ‘ja’, want de tweede reeks van Bureau Kruislaan was voor een groot deel al door ons verzonnen en hadden niet erg veel meer te maken met de oorspronkelijke serie “The Bill”. De afspraak werd gemaakt dat Jan Rutger en ik een idee zouden leveren voor deze nieuwe serie.

foto3 unit13

Om inspiratie op te doen voor de nieuwe serie maakte ik voor Jan Rutger en mij een afspraak bij Klaas Wilting, die ik kende omdat hij ons goed geadviseerd had en veel gedaan had voor ‘Bureau Kruislaan’. Het was de tijd van de kleine speciale politie-units, die veelal door infiltratie in criminele bendes probeerden deze criminele organisaties op te rollen. Het was ook de tijd waarin duidelijk werd dat de arm van criminele bendes zich niet alleen uitstrekte tot de onderwereld, maar ook een poging deed de ‘bovenwereld’ te infiltreren. Klaas legde ons uit hoe zo’n speciale unit vaak tewerkging en vertelde over de problemen waar deze units  mee te maken kregen door hun clandestiene werk. Of hun bazen omdat ze niet precies wisten wat een bepaalde unit uitspookte. Via Klaas kreeg ik contact met iemand van het Openbaar Ministerie, Nico Schaar, die in het gesprek dat we met hem hadden vertelde over de begeleiding als officier van justitie van een dergelijke unit. Nico Schaar was indertijd OvJ in Amsterdam en via hem maakten we ook kennis met de officier van justitie die in die tijd achter de meeste criminelen aanjoeg… Fred Teeven. Door de informatie en medewerking van deze mensen konden Jan Rutger en ik ons een goed beeld vormen over de speciale units.

In een krantenartikel had ik gelezen dat een OvJ die met een grote zaak bezig was, bedreigd werd door criminelen. Niet alleen hijzelf, maar ook zijn gezin waren hiervan de dupe. Zijn kinderen moesten elke dag van en naar school een andere route nemen, bang als men was dat het dreigement werkelijkheid werd. En nadat hij een keer door een grote groep motorrijders was klemgereden en ternauwernood had weten te ontkomen, was hij gevlucht naar Zeeland, waar hij als OvJ aan een andere zaak ging werken. Dit verhaal werd gebruikt in de eerste aflevering van Unit13, waarin Adrienne Rieding en haar dochter door een groep motorrijders worden klemgereden in een tunneltje; voor beiden een angstige situatie.

foto achtervolging

Verder had ik in een boek van een Amerikaanse thrillerschrijfster Lillian O’Donnell een verhaal gelezen over een politievrouw wiens man vermoord werd; dat hij werd vermoord was indirect haar eigen schuld. Dit leverde zo’n grote drijfveer en spanningsboog op in het verhaal, dat ik het in een adem uitlas. Een dergelijke ‘drive’ wilde ik ook voor de nieuwe serie.

Bovengenoemde elementen werden door Jan Rutger en mij in een document verwerkt. En er was nog een ding waar we het over eens waren en wat een absolute ‘must’ was: Rollen voor Peter Tuinman, Frederik de Groot en Rene Lobo, die vergelijkbaar waren met de rol die ze gespeeld hadden in Bureau Kruislaan!

Het idee voor Unit13 was geboren.

peter tuinman en frederik de groot

Volgende keer: de pre-produktie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s