Afl.8 pre-produktie

Met ‘Bureau Kruislaan’ hadden Remmelt en ik een opname-systeem neergezet dat voor ons werkte, maar ook veel haken en ogen kende waar ik later op terugkom. UNIT 13 werd op dezelfde manier opgezet. Dat wil zeggen, pre-produktie begon in februari,de draaiperiode liep ongeveer van mei tot november en de montage en post-produktie van juni tot februari . Afleveringen werden met 2 tegelijk opgenomen en tijdens de draaiperiode zag het wekelijkse schema er als volgt uit: Zaterdag algemene produktievergadering en repetitiedag, zondag t/m woensdag draaidagen, donderdag lokatiebezoekdag en vrijdag vrij. De zondag als draaidag was een ‘must’, dat was de enige dag waarop we in bestaande kantoren konden draaien omdat er dan niet gewerkt werd. Zo draaiden we bijvoorbeeld de scenes van het OM van UNIT13  voor de tweede en derde reeks in het hoofdkantoor van Ahold in Zaandam, maar dit was natuurlijk onmogelijk geweest als er op die dag mensen werkten. Scriptbesprekingen waren er gedurende de hele periode en ook de casting van gastrollen speelde zich af in dezelfde tijd. Dat was de voornaamste reden waarom ik gebruik maakte van gastregisseurs; er was simpelweg geen tijd om alles te doen.

publiciteitsfoto serie 3

Voor de eerste reeks van UNIT13 regisseerde ik zelf afl 1,2,3,8,9, 12 en 13, mijn broer Guido afl.4 en 5, Hans Scheepmaker afl. 6 en 7, Will Koopman afl. 10 en 11. Voor mij was het belangrijk om te beginnen, zo kon ik de toon en het ritme vastleggen en  de laatste afleveringen waren ook een must. Dit was een heel fijn systeem, ervanuitgaande dat het goed gaat. Het gaf me bovendien de mogelijkheid om regisseurs die nog nooit eerder een tv-serie geregisseerd hadden een kans te geven. Of om met oude rotten in het vak te werken, zoals mijn broer. Tegelijkertijd zat er ook een risico in. Bij de eerste reeks van ‘Bureau Kruislaan’ was er bijvoorbeeld een regisseur die dacht het beter te kunnen doen en de afleveringen geheel anders opnam, de acteurs anders liet acteren en een eigen editor eiste om zijn afleveringen te monteren. Dit kon absoluut niet, een serie moet een eenheid zijn. Een gastregisseur  moet niet opeens zijn eigen dingen gaan doen zonder overleg. De aflevering werd afgekeurd door de VARA en er moest veel over- en bijgedraaid worden. Dit was de eerste en de laatste aflevering die hij ooit voor mij zou maken. Gelukkig was dit over het algemeen niet aan de hand. De meeste gastregisseurs vonden het leuk om aan een serie als UNIT13 te werken zoals bijvoorbeeld Hans Scheepmaker, die voor elke serie die ik gemaakt heb afleveringen heeft geregisseerd. Als geen ander wist  Hans in de toon van de serie toch zijn eigen dingen toe te voegen met een vaak verrassend resultaat. Hij ging heel goed om met de crew en cast ( wat heel knap is, want hij had niemand zelf uitgezocht) haalde zijn produktieschema’s en was een door en door betrouwbare en loyale collega.

Marielle Sprong (regie-assistente) viert haar verjaardag in het produktiekantoor.

Hetgeen ik niet van iedereen kan zeggen.Tja… Nu moet ik het toch ook even over het man-vrouw ding hebben. Bij alle spannende series die ik heb gemaakt ben ik opgelopen tegen sommige mannen die dachten dat ze het beter wisten. Daaronder speelde toch heel vaak het idee dat achtervolgingen, schieten, etc, het domein van mannen was. Ze waren er van overtuigd dat vrouwen te soft waren en beter kinderseries oid konden maken. (gelukkig is er sindsdien toch veel veranderd, met name op dit gebied). Zo was er bijvoorbeeld een gerenommeerd collega van mij, die na de eerste reeks UNIT13 aan de VARA een brief stuurde, met daarin het voorstel dat hij het zou overnemen  omdat hij het beter zou kunnen. De brief was zo gesteld dat de VARA niet anders dan blij kon zijn met dit aanbod; het was voor hem ondenkbaar  dat ze zouden weigeren. Want hij was een regisseur van naam en natuurlijk had hij deze brief zowel naar de directeur van de VARA (Vera Keur), als naar het hoofd drama (Frank de Jonge) gestuurd waar zijn naam indruk maakte. Het was niet zo vanzelfsprekend voor de VARA om dit af te wijzen, maar ze deden het gelukkig toch. En dit is slechts een van de voorbeelden, misschien komen er later nog meer langs.

In de aanloop naar de opnames van de eerste reeks van UNIT13 was mijn eerste prioriteit het begeleiden van de scenario’s en de casting. Daarnaast moesten Remmelt en ik de  crew samenstellen en een hoofdlokatie annex produktiebureau vinden. Omdat de VARA natuurlijk niet zomaar ruimte over had waar een gehele produktie-unit aan het werk kon, moest deze ruimte bij de hoofdlokatie gevonden worden. Dit had als voordeel dat alles bij elkaar zat, waardoor er tijdwinst geboekt werd. Het nadeel was wel dat dit soort gebouwen eigenlijk niet ingericht waren voor een produktiekantoor en er toch wel het een en ander verbouwd moest worden, voordat men er aan het werk kon. Voor UNIT13 vonden we een gebouw aan de Zaan in Wormer (meer hierover in de volgende blog).

Tussen de opnames door rust Peter Tuinman even uit.

En natuurlijk moest het budget gemaakt worden, iets dat Remmelt en ik altijd samen deden.Om een indicatie te geven van het budget: Voor een aflevering van UNIT13 was iets minder geld beschikbaar dan voor een aflevering van Baantjer. Bij het maken van een budget worden er afspraken gemaakt over de prioriteiten voor de opnames. Wat is de balans tussen cast, crew en lokaties en special effects/stunts e.d.? Tijdens de opnames zorgde Remmelt voor de budgetbewaking en ik kan met heel veel trots zeggen dat dankzij hem geen van onze series ooit over budget gegaan is!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s