Afl 11: Een vreemde gast op de Eurotop

eurotop 1997

Als ik in deze tijd een serie zou maken zoals UNIT13, dan zou ik de politiek een grotere rol erin laten spelen. In de tweede reeks van de serie speelde de politiek de grootste rol, in de 1e en 3e reeks veel minder.

De tweede reeks van UNIT13 begon met een reeks veranderingen: Nieuwe scenarioschrijvers o.l.v. Thomas Ross en een andere manier om de scripts te schrijven. In de eerste reeks had Felix Thijssen bijna alles zelf in de hand gehad en zelf gedaan. Een bezwaar hiervan was dat de produktie een aantal keer in de problemen raakte omdat de scripts niet op tijd werden afgeleverd. Bij de tweede reeks schreef Thomas Ross de lange lijnen en op basis daarvan werden de scripts geschreven door drie schrijvers. Met een lange doorlopende verhaallijn, was het bij deze constructie het belangrijkst dat het estafettestokje goed werd doorgegeven. Daarom waren Jan Rutger Achterberg en ikzelf bij elke schrijversvergadering aanwezig.

In februari 1997 werd beslist dat UNIT13 nog een jaar door mocht gaan. Dit was eigenlijk een te laat tijdstip, want daarna moesten nog alle lange lijnen bedacht en scenario’s geschreven worden.In September moesten de uitzendingen beginnen van de nieuwe reeks. Zoals ik in mijn vorige blog schreef was dit het jaar dat we samenwerking met de marine zochten. Maar we wisten ook dat in dat jaar de Eurotop in Amsterdam zou plaatsvinden. En daar wilden we ook iets mee doen. Maar ja, hoe en wat?  De verhaallijnen moesten nog vorm krijgen en hoe moesten we de politiek in de verhaallijn van nucleair afval een rol laten spelen?  Bovendien moesten er heel wat stappen gezet worden voordat we toestemming zouden krijgen om wat dan ook te doen. We besloten het toch te proberen.

We maakten een afspraak bij de RVD en samen met Frank de Jonge, hoofd drama VARA, ging ik ergens in April naar Den Haag. We werden ontvangen door toenmalig hoofd van de RVD, Eef Brouwers. In principe had ik bedacht ( de scripts waren er nog niet) dat we zouden inzetten op de aanwezigheid tijdens de top van onze super Procureur Generaal (PG) in de serie, gespeeld door Cees Coolen. Dat was ook de informatie die Frank had. Maar wat ik in Den Haag niet vermeldde was dat deze super PG in de serie “fout”bleek te zijn. Althans dat idee was er. Nogmaals het hoe en waarom moest allemaal nog bedacht worden.

Frank en ik hebben heel lang zitten praten in dat kamertje bij de RVD, want ons verzoek was weliswaar uniek  (Brouwers vond het wel grappig), maar de top werd zeer streng beveiligd en er moest zeker ook toestemming komen van premier Kok om dit in gang te zetten.

Cees Coolen (links) als onze PG en ik wachten geduldig af tot Cees zich bij de politici kan voegen .

We hadden na afloop geen hoge verwachtingen en waren des te meer verrast toen we een paar weken later bericht kregen dat de aanwezigheid van onze acteur in principe wel kon, maar dat er afgesproken moest worden op welk moment precies. Bovendien moesten we zelf contact opnemen met de Amsterdamse politie om hen van ons plan te vertellen. Afgesproken werd dat Cees Coolen in de stoet mee mocht lopen vanuit het gebouw van de Nederlandsche Bank tot aan de Amstel. Met de politie (waar we sinds Bureau Kruislaan goede contacten mee hadden) werd afgesproken dat we met onze kleine crew op straat mochten filmen op deze route. Dit was een groot voorrecht aangezien alle andere nieuws- en tvploegen zich achter hekken bevonden.

Op straat bij de Nederlandsche Bank in afwachting van de stoet.
Achter de camera Gabor Deak.

Het was best een kick om als enige crew op straat te mogen staan en te filmen. En Cees Coolen mocht tussen de toenmalige politici lopen, die niet raar opkeken van deze vreemde man en hem zelfs niet vroegen wie hij was en bij wie hij hoorde. (goede casting!).

Dit korte fragment (toch een hele draaidag) werd gebruikt in de laatste aflevering van de tweede serie. Op het bureau van de unit zien onze helden op tv dat de procureur generaal tegen wie ze indirect bewijs hebben van betrokkenheid bij het doorlaten van drugs, niet aan te pakken valt. Hij zit te stevig geworteld in het politieke stelsel, niemand zal hen geloven!

op de voorgrond Blair en Kohl, rechtsachter de vrouw in het wit loopt Cees Coolen.

Een dure draaidag wat betreft de screentijd, maar een onbetaalbare dag voor production-value.

Eén reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s